اگر براى ذکر مصیبت، کتاب «نَفَس المهمومِ» مرحوم «محدّث قمى» را باز کنید و از رو بخوانید، براى مستمع گریه‏آور است و همان عواطفِ جوشان را به وجود مى‏آورد. چه لزومى دارد که ما به خیال خودمان، براى مجلس‏آرایى کارى کنیم که اصل مجلس عزا از فلسفه واقعى‏اش دور بماند؟!
امام الخامنه ای(17/3/1373)