گفته اند تنها سفری که در صورت وجود خطر جانی توصیه شده  سفر کربلاست. در دوره ای از زمان خلیفه عباسی بهای زیارت کربلا را قطع دست گذاشته بود و شیعیان که تن و جان در راه حسین نمی شناختند عزم سفر به صحرای بلا می کردند و احرام خون می بستند.

یاد پیر غلامان بخیر که عاشقانه پیاده به سمت حرم عشق می رفتند و به یاد کاروان اسرا با پاهای پینه بسته به کربلا می رسیدند و تازه آنجا بود که دل ها می شکست و روضه اسرا برایت معنی پیدا می کرد.

نمی دانم چه حکمتی است در کربلا! هر حرمی که بخواهی بروی از اعمالش غسل زیارت و جامه پاک پوشیدن است ولی گفته اند زائر کربلا با همان گرد و خاک سفر و خسته گی و ژولیدگی یک  مسافر تازه از راه رسیده به زیارت برود.

***

دعاگوی همه عزیزان هستم انشاالله - به شرط حلالیت!!!

به دور از شوخی، حق الناسی که برگردن بنده است را حلال کنید.

( یکشنبه شب انشاالله حرکت)

داخل ضریح حضرت اباعبدالله الحسین (ع)


پی نوشت: ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

- متن زیبای بالا یادگار حلالیت طلبیدن دوست گرامی آقا محمد حسین زاده(وبلاگ قمارباز) هست. تکرار متن از زیبایی اش نمی کاهد.

*   *   *

برای بهترین دوستانتان طلب شهادت کنید . شهید سید مجتبی علمدار